Հա­յաս­տա­նի խորհր­դա­րա­նա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րու նա­խօ­րէ­ին եր­կի­րը ապա­հո­վա­կան եւ քա­ղա­քա­կան տագ­նապ­նե­րու յոր­ձա­նու­տին մէջ յայտն­ուած է: Յոր­ձա­նուտ մը, որ յա­ռա­ջա­ցաւ առա­ւե­լա­բար երկ­րի իշ­խա­նու­թիւն­նե­րուն ան­խո­հեմ քա­ղա­քա­կա­նու­թեան, ինք­նագ­լուխ աշ­խա­տան­քին, պե­տա­կան կա­ռոյց­նե­րու կազ­մա­քան­դու­մին առաջ­նոր­դող քայ­լե­րուն եւ ամ­բո­խա­վա­րու­թեամբ ժո­ղո­վուր­դը ամ­լու­թեան մատ­նե­լու մի­տում­նա­ւոր ճի­գե­րուն հե­տե­ւան­քով:

Հա­յոց պե­տա­կա­նու­թիւնը օր առաջ փր­կե­լու հա­մար կոր­ծա­նու­մի տա­նող երե­ւե­լի քայ­լե­րէն, հարկ է լու­սա­բա­նել ժո­ղո­վուր­դը եւ ցոյց տալ անել կա­ցու­թիւն­նե­րէ հա­ւա­քա­բար դուրս գա­լու ու­ղին եւ ոչ թէ զր­պար­տու­թիւն­նե­րու եւ նախ­կին­նե­րու սխալ­նե­րը մատ­նան­շե­լու կրա­ւո­րա­կա­նու­թեամբ դա­տար­կա­բա­նու­թիւն հրամց­նել ար­դէն իսկ յոգ­նած ժո­ղո­վուր­դին:

«Հա­յաս­տան» դա­շին­քը այս հիմ­նա­ւո­րում­նե­րով կը ներ­կա­յա­նայ ընտ­րու­թիւն­նե­րու, նախ պե­տա­կան կեան­քին մէջ ազ­գա­յին մտա­ծո­ղութ­եան վե­րա­կանգ­նու­մով եւ այդ մտա­ծո­ղու­թիւնը ժո­ղովր­դա­յին խա­ւե­րուն մէջ ընդ­հան­րաց­նե­լով:

Երկ­րի ար­տա­քին եւ ներ­քին մար­տահ­րա­ւէր­նե­րու յաղ­թա­հար­ման հա­մար, «Հա­յաս­տան» դա­շին­քը հա­մա­հայ­կա­կան ու­ժե­րու մէկ­տե­ղու­մով կը ձգ­տի՝ վե­րա­կանգ­նել երկ­րի  ար­տա­քին քա­ղա­քա­կան վար­կը, որ ար­ցախ­եան վեր­ջին պա­տե­րազ­մէն ետք աս­տի­ճա­նա­բար տե­ղի կու տայ՝ քա­ղա­քա­կան տար­բեր կող­մե­րու ճն­շում­նե­րուն դի­մաց պե­տա­կան ամ­րա­կուռ կա­ռոյց­նե­րու եւ հա­մազ­գա­յին ու­ժե­րու մէկ­տե­ղու­մով ամ­րա­ցած ներ­քին թէ ար­տա­քին ար­դիւ­նա­ւէտ քա­ղա­քա­կա­նու­թեան չգո­յու­թեան հե­տե­ւան­քով:

  «Հա­յաս­տան» դա­շին­քը յս­տա­կօ­րէն կþուր­ուագ­ծէ երկ­րի ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թեան առաջ­նա­հեր­թու­թիւն­նե­րը, Հա­յաս­տա­նի ազ­գա­յին շա­հե­րէն բխող արե­ւե­լու­մի հա­ւա­սա­րակշ­ռու­թիւնը, Հա­յաս­տա­նի, որ­պէս տա­րան­ցիկ եր­կիր, դրա­ցի եր­կիր­նե­րուն հետ յա­րա­բե­րու­թեան քա­ղա­քա­կա­նու­թիւնն ու դիւա­նա­գի­տա­կան յս­տակ կա­պե­րը, որոնց անյըս­տա­կու­թիւնը նման քա­ո­սի առաջ­նոր­դած էր մեր եր­կի­րը վեր­ջին եր­կու տա­րի­նե­րուն, տա­րա­ծաշր­ջա­նին մէջ սրըն­թա­ցօ­րէն զար­գա­ցող ու­ժե­րու վե­րա­դա­սա­ւոր­ման ըն­թաց­քին անո­րոշ կեց­ուածք­նե­րու եւ դիւա­նա­գի­տա­կան թե­րի կա­պե­րու ար­դիւն­քով:

Եր­կի­րը կը գտն­ուի պա­տե­րազ­մի վտան­գին դի­մաց, որուն դէմ դնե­լու գլ­խա­ւոր երաշ­խի­քը այ­սօր ո՛չ անի­րա­կա­նա­նա­լի խոս­տում­ներն են, ոչ ալ ամ­բո­խա­վա­րա­կան տրա­մադ­րու­թիւն­նե­րը:

Այս վտան­գին դէմ կա­րե­լի է դնել պե­տու­թեան ամ­րապն­դու­մով, հա­սա­րա­կու­թեան վե­րաշ­խու­ժա­ցու­մով եւ բա­նա­կի հզօ­րա­ցու­մով:

Ան­պա­տաս­խա­նա­տու որե­ւէ քայլ, որ կը քայ­քա­յէ պե­տու­թիւնը, բա­նակն ու հա­սա­րա­կու­թիւնը վերջ­նա­կան ան­կու­մի պի­տի առաջ­նոր­դէ Հա­յաս­տա­նը:

«Հա­յաս­տան» դա­շին­քը այս մտա­հո­գու­թե­նէն մղ­ուած կը ներ­կա­յաց­նէ յս­տակ եւ իրա­կա­նա­նա­լի ծրա­գիր՝ ազ­գա­յին, քա­ղա­քա­կան, ըն­կե­րա­յին եւ տն­տե­սա­կան փլաթ­ֆորմ, որ կեան­քի կր­նայ կոչ­ուիլ  հա­մազ­գա­յին ու­ժե­րու գեր­լա­րու­մով, ներ­քին բա­ժա­նա­րար գի­ծե­րու վե­րա­ցու­մով եւ փո­խա­դարձ վս­տա­հու­թեան վե­րա­կանգ­նու­մով:

Այս դա­շին­քը կը մէկ­տե­ղէ այն­պի­սի ու­ժեր, որոնք ու­նին ղե­կա­վա­րու­թեան եւ ար­տա­քին թէ ներ­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թեան փոր­ձա­ռու­թիւն, հա­մա­հայ­կա­կան հա­մե­րաշ­խու­թեան եւ գոր­ծակ­ցու­թեան կա­յուն են­թա­հող:

Հայ­րե­նի­քը փր­կե­լու կոչ­ուած այս փլաթ­ֆոր­մի գործ­նա­կա­նա­ցու­մը կը կա­րօ­տի ազ­գը որ­պէս մէկ ուժ, մէկ բռունցք բազ­մա­ո­լորտ ծրա­գիր­նե­րու մէջ ներգ­րա­ւե­լու մար­տա­վա­րու­թեան նա­եւ: Մար­տա­վա­րու­թիւն մը, որ իրա­տես հայ­եաց­քով կը նա­յի հայ­րե­նիք-սփիւռք գո­յա­ռում­նե­րու հա­ւա­սա­րա­պէս զար­գաց­ման եւ գոր­ծակ­ցու­թեան, առանց դե­րի եւ ար­ժէ­քի սահ­մա­նա­զա­տում­ներ կա­տա­րե­լու:

Կը հա­ւա­տանք, որ խորհր­դա­րա­նա­կան  ար­տա­հերթ այս ընտ­րու­թիւն­նե­րուն, հայ­րե­նի ժո­ղո­վուր­դը կը ներ­կա­յա­նայ՝ ընտ­րե­լու ծրա­գիրը եւ ոչ թէ ան­հատը, ընտ­րե­լու պե­տա­կան մտա­ծո­ղու­թեամբ եւ փոր­ձա­ռութ­եամբ օժտ­ուած ո՛ւժ, ու­ժեր, ոչ թէ ամ­բո­խա­վար կամ կա­շա­ռա­տու:

Հայ­րե­նի­քը փր­կե­լու պա­տաս­խա­նա­տու քայլ է այս ընտ­րու­թիւնը: