Չինական աւանդական օրացոյցին համաձայն, գալիք 2026 թուականը կը համարուի կարմիր հուրէ ձիու տարի: Ան յաջողութիւն եւ ուժ կը բաշխէ բոլորին:

Չինական աստղագուշակութեան մէջ իւրաքանչիւր տարի կապուած է 12 կենդանիներէն  մէկուն:

Այս առիթով աւանդութիւնը կը թելադրէ բնակարանը յարդարել գլուխը բարձրացած ձիու արձանիկներով, որոնք կը խորհրդանշեն յառաջընթացը:

Տարուան գոյներն են՝ կարմիր, ոսկեգոյն, նարնջագոյն, մանիշակագոյնի երանգներ, որոնք կ’արտացոլեն կրակի տարերքը եւ ձգտումները:

Ձեր սիրելիներուն համար ընտրեցէ՜ք այնպիսի նուէրներ, որոնք կը նպաստեն անոնց գործունէութեան եւ կարողութիւններու զարգացման՝ դասընթացքներու բաժանորդագրութիւններ, մարզական ակումբներու անդամակցութիւն եւ այլն:

Կարմիր ձիու տարին մեզմէ կը պահանջէ հոգ տանիլ մեր առողջութեան:

Իսկ ի՞նչ հագնիլ. Նոր տարին նախընտրելի է դիմաւորել մետաքս, թաւիշ եւ ատլազ կերպասներէ պատրաստուած զգեստներով, ընդունելի են նաեւ կաշին, բարակ բուրդը կամ քաշմիրը:

Զարդերը՝ կրակագոյն քարերով եւ նռնաքարերով:

Նոր տարին դիմաւորելու համար կրնաք ընտրել վառ կարմիր զգեստ՝ ոսկեգոյն կամ արծաթագոյն զարդերով։

2026-ի գլխաւոր երանգներէն են՝ սպիտակը եւ ոսկեգոյնը: Անոնք կը խորհրդանշեն մաքրութիւն, լոյս եւ նոր սկիզբ: Սպիտակ տօնածառը կը համարուի 2026 տարուան ամենանուրբ տարբերակը:

Խորհուրդ կը տրուի տօնածառը զարդարել փայտէ կամ չորցած զարդերով։ Այս ոճը կը ստեղծէ տնային եւ խաղաղ մթնոլորտ:

-Թագաւորական վառ երանգներ՝ թաւիշի շքեղութեամբ:

 Կանաչը, գինիի գոյնը, մանիշակագոյնը եւ կապոյտը  վերադարձած են նորաձեւութեան: Այս ոճը յարմար է մեծ հիւրասենեակներու՝ տօնական ձեռնարկներու համար:

Այս բոլորը իմանալով մէկտեղ, ամէնէն կարեւորը՝ հայկական աւանդութիւններուն համաձայն, Նոր տարին դիմաւորելն է՝ զիրար սիրելով, բնակարաններէն ներս խաղաղութեան եւ առատութեան համար աղօթելով եւ տօնածառն ու Յիսուս Մանուկի ծննդեան մսուրը տեղադրելով, որպէս նոր ծնունդի, նոր յոյսի, բարութեան եւ համերաշխութեան խորհրդանիշ։

Մեզանից է կախուած, որ այս եկող տարին իսկապէս նոր լինի՝ նա նոր է լինում մեր նոր գործերով ու խոհերով, ծրագրերով ու երազներով: Մեզանից է կախուած, որ նա լաւ լինի, նա լաւ է լինում մեր լաւ ձգտումներով ու արարքներով:

Շնորհաւոր ձեր Նոր տարին, թէեւ, աւա՜ղ, այն նոյնպէս պանդխտութեան տարի է լինելու ձեզանից շատերու համար:

Ցանկանք, որ այս տարի իրար գտնեն հին եղեռնով ու երէկուան պատերազմով իրարից զատուած հարազատները, որոնց «փնտռում եմ հօրս, մօրս, քրոջս, եղբօրս…» համր ճիչերը լսւում են հայոց լրագրերի էջերից:

Որ, ինչքան կարելի է, պակասեն իրենց կոչման սկզբում օտար որոշիչ ունեցող հայերը՝ թրքահայ, ֆրանսահայ, ամերիկահայ, արաբահայ, եւ ինչքան կարելի է, շատանան պարզապէս հայերը, իրենց հայրենիքում ապրող հայերը:

Որ հայերը ո՛չ միայն նայեն նոյն աստղերին եւ Վահագն աստծոյ նո՛յն Յարդագողի ճանապարհին, այլեւ՝ կանգնած լինեն նո՛յն լեռների վրայ, նո՛յն դաշտերում, իրենց քրտինքը թափեն նո՛յն հողի վրայ…

Որ այսքան դարերի ու այսքան արհաւիրքների միջով անցած մեր պահպանիչը՝ մեր մայրենի լեզուն, տափաստանի վտակի պէս չկորչի ուծացման ամուլ աւազներում, այլ բոլոր գաղութներից գետերի պէս հոսելով ու կարկաչելով գայ, լցուի մեր մայրենի լեզուի Սեւանը:

Որ … բայց շատ չէ՞ այսքան գործ մի տարուայ համար, որն ընդամէնը 365 օր ունի…

Ուրեմն նորի՛ց լցնենք գաւաթները եւ հեռուից հեռու, մեր ձեռքերն իրար մեկնած, խփենք գաւաթի եւ հայկական քոնեաքով ու վիսքիով, ճինով ու սուլթան արաղով խմենք մեր բոլորի կենացը, այս Նո՛ր տարուայ կենացը…

Ցանկանք, որ այս տարի ով բաժան է՝ միանայ, ով անսէր է՝ սիրահարուի, ով հիւանդ է՝ առողջանայ, առողջները երջանի՜կ լինեն, եւ ով նուիրական իղձ ունի՝ կատարուի՜…